Minął kolejny rok, w którym trzeba było odwiedzić ponownie nasz, kochany NFZ.
Czyżbym wybierała się może na leczenie uzdrowiskowe?
Nie, nie moi kochani, jeszcze nie czas, na takie “zabawy” (ciekawe czy mnie Marek w przyszłości puści 😉 ? ) . Pojechałam, jak co roku, po zwykłe 2 świstki papieru, dzięki którym będę mieć dofinansowanie z państwa na zakup zestawów infuzyjnych (tzw. wkłuć) oraz po pojemniki na insulinę (tego raczej nie muszę wyjaśniać, no ale tak w razie “w” 🙂 . Tymi pojemnikami, napełniamy insulinę, która jest we fiolkach, a następnie wkładamy ten zbiorniczek, z wypełnioną insuliną, do pompy).

To jest akurat mały zbiorniczek 1,8 ml, przeznaczone przeważnie dla dzieci, które mają bardzo małe zapotrzebowanie na insulinę. My, większe byki, mamy już 3 ml. Oczywiście możemy stosować też te małe, szczególnie wtedy, gdy jest niebezpieczeństwo, że insulina może się popsuć (wystawiona na plażing w 35stopniach lub narciarskie szaleństwa w -5 stopni).
To takie wtrącenie, w ramach “małej edukacji”. Zaraz pojawia mi się pytanie:
Czy chcecie czytać takie wyjaśnienia/ciekawostki cukrzycowe? Dla mnie czasami coś jest bardzo oczywiste, dla Was nie koniecznie musi. Pytanko więc: czy tych informacji jest zbyt mało, może kogoś one “denerwują”? Śmiało piszcie 🙂 !
Pytanie za to moje, które zadaję sobie co roku, jest jedno:
Czy ja, do choinki, w ciągu roku, cudownie ozdrowieję? Przecież cukrzyca jest, póki co, nieuleczalna! Czy nie można tego okresu, przyznania dofinansowania, wydłużyć dla poszczególnej choroby, np. na 5 lat? To co roku muszę specjalnie się fatygować, aby tu przyjechać? Mało mam chodzenia po lekarzach?
Spoko, byłam tylko 11 w kolejce, kiedyś miałam przed sobą 39 osób 🙂 !

Odpowiedź pracujących, na moje pytanie, jest łatwa:
To piszcie do ministerstwa w tej sprawie.
No fakt, co oni, biedni pracownicy NFZ, więcej mogą…
Ano mogą! Przecież to szanowne NFZ, mogłoby utworzyć np. taką ankietę/petycję, którą wysłaliby, ze swojej łaski, jedną wielką listą, tak oburzonych osób, jak ja?! Przecież oni takich patentów muszą wysłuchiwać kilkanaście dziennie…
I można? Można, tylko trzeba chcieć udogodnić sobie pracę, a nam życie!
Oczywiście, można też i nie starać się o te dofinansowania , ale jednak, w ciągu roku, to są sporę “oszczędności”. Dofinansowanie na pojemniki na insulinę weszło dopiero, od marca tego roku, a przecież po co komu wkłucia do pompy, jak nie ma insuliny zbiorniku w pompie? Dobrze, że w ogóle na to wpadli 😉 ! Jak to mówią, “lepiej późno, niż wcale”.
Kwota do zapłaty bez dofinansowania:
Zestawy infuzyjne/wkłucia:
270 zł (10 wkłuć) x 12 miesięcy = 3240 zł rocznie
Pojemniki na insulinę:
9 zł x 5 pojemników (tyle jest przyznawanych w comiesięcznym dofinansowaniu) x 12 miesięcy = 540 zł rocznie
Łącznie (wkłucia + pojemniki):
3240 zł + 540 zł = 3780 zł
Kwota do zapłaty z dofinansowania:
Zestawy infuzyjne/wkłucia:
90 zł (10 wkłuć) x 12 miesięcy = 1080 zł rocznie
Pojemniki na insulinę:
2,7 zł x 5 pojemników (tyle jest przyznawanych w comiesięcznym dofinansowaniu) x 12 miesięcy = 162 zł rocznie
Łącznie (wkłucia + pojemniki):
1080 zł + 162 zł = 1242 zł
Łączna “oszczędność”:
3780 zł – 1242 zł = 2538 zł rocznie
To wiecie co? To ja jednak będę grzecznie, do tego naszego, kochanego NFZ, raz na rok, przyjeżdżać! I wtedy zadam sobie znowu to samo, choinkowe pytanie:
Po jaką ja choinkę, znowu tu co roku muszę przyjeżdżać?
